walory historyczne stolicy Zjednoczonego Królestwa

Prawdziwy rozwój miasta zaczął się dopiero w XI wieku, gdy miasto stało się stolicą państwa podbitego przez normańskiego księcia Wilhelma II zwanego Zdobywcą. W Opactwie Westminsterskim koronował się na pierwszego króla Anglii. Zbudował m.in. White Tower (Białą Wieżę), wokół której powstawał stopniowo okazały zamek Tower of London. Londyn w krótkim czasie został największym miastem Anglii, a dzięki kupcom jednym  z najzamożniejszych i najpotężniejszych miast Europy. Niestety Wielki Pożar - Great Fire of London, który w 1666 r. dotknął miasto, spowodował że ze średniowiecznej i elżbietańskiej zabudowy stolicy niewiele przetrwało do dzisiejszych czasów. W ciągu kilku dni spłonęło ponad 13 tys. domów i około 90 kościołów. Odbudową spalonych budynków zajął się sir Christopher Wren, znakomity angielski architekt. Powstały wówczas takie arcydzieła jak m.in. Royal Naval Hospital, Katedra św. Pawła. Dużą część okazałych gmachów publicznych wzniesiono w XVIII wieku i za panowania królowej Wiktorii (1837 - 1901). Londyn wiktoriański stał stolicą finansową i administracyjną ogromnego imperium, w którym słońce nigdy nie zachodziło. Jednak atmosferę Londyn zawdzięcza nie budynkom, ale życiu tętniącemu na ulicach. Miasto chętnie udzielało gościny cudzoziemcom co najmniej od XVII wieku, gdy przybyli tu prześladowani francuscy hugenoci. Dziś Londyn to prawdziwie kosmopolityczna metropolia zamieszkana w jednej trzeciej przez ludność obcego pochodzenia. To oni przyczynili się do stworzenia wielokulturowego obrazu miasta.